AVISOS

O teu número de colexiación acredítate como profesional diante da sociedade: é o mellor aval para garantir que cumpres coa titulación e cos requisitos legais para exercercomo psicólogo ou psicóloga, sexa cal sexa a túa especialidade ou área de traballo. Faino público nos informes que elabores, no teu espazo de traballo, nas túas comunicacións ...

O Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia ten desde o pasado mes de setembro un novo enderezo de correo electrónico copgalicia@copgalicia.gal. Así integrámonos como dominio .gal, co fin de contribuír a crear unha entidade comunitaria tamén na rede. Lembra que realizamos a meirande parte das nosas comunicacións a través do correo electrónico, así que para garantir que non rematen na carpeta de SPAM, engade o noso enderezo aos teus contactos.

No conxunto do Estado español, é un requisito indispensable para o exercicio da profesión da psicoloxía estar incorporado ao Colexio Profesional correspondente. Todos os psicólogos e psicólogas que exerzan no ámbito público ou privado e baixo calquera fórmula de contratación, teñen esta obriga.

Este requisito recóllese no artigo 3.2  da Lei de Colexios Profesionais despois da reforma operada pola Lei 25/2009 (Lei Ómnibus), que mantén as obrigas vixentes.

Circular Nº 257.

Circular Nº 257
Edita: 
Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia
Autor: 
Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia
Data: 
12/2015
Editorial: 

25 de novembro, Día Internacional da Eliminación da Violencia Contra a Muller

 A terrible realidade emerxeu en novembro para evidenciar que o 25 de novembro non é unha data conmemorativa máis: temos a obriga de reflexionar sobre por que está a fallar a loita contra a violencia machista, por que continúa este goteo de asasinatos, de agresións, de malos tratos que teñen a muller como vítima.

Desde o Colexio Oficial de Psicoloxía de Galicia manifestamos o noso total rexeitamento a calquera forma de violencia física, psicolóxica ou sexual, exercida contra a muller, unha lacra que acumula máis de 800 mulleres asasinadas no conxunto do Estado desde 2003. E no que levamos de ano, estímase que oito menores foron asasinadas e asasinados por mor da violencia machista, dos que cinco casos que se atopan en investigación. Oito vítimas ás que hai que engadir 44 nomes máis de menores orfas e orfos que perderon as súas nais a mans, en moitos casos, dos seus propios pais. Unhas cifras tras as que se esconden as historias particulares, esnaquizadas pola expresión máxima da violencia contra a muller.

Cómpre poñer o foco especialmente e pola súa vulnerabilidade, nas fillas e fillos da muller que vítima de violencia, para que poidan medrar lonxe do abuso, do maltrato, sen ver perigar as súas propias vidas. En dúas terceiras partes dos casos nos que unha muller é maltratada, o mesmo home exerce a violencia contra as súas fillas e fillos. Son ben sabidas as secuelas de medrar nun contexto de exposición á violencia de xénero son profundas e están contrastadas: ansiedade, depresión, patoloxías físicas e mentais, predisposición a sufrir/exercer violencia na adolescencia e na idade adulta, trastornos alimentarios, estrés prostraumático, dificultades no vínculo de apego... É preciso que o recoñecemento legal como vítimas traia consigo medidas concretas para que reciban unha atención integral.

O compromiso parte de cada quen de nós como parte da sociedade e especialmente, das Administracións públicas. No que vai de ano, 48 mulleres foron asasinadas en todo o Estado, 6 delas en Galicia, cifras semellantes á doutros anos que revelan que non se está a avanzar nesta loita. Asasinatos ou tentativas, agresións, delitos machistas repulsivos que traspasan á esfera pública e que nos leva a constatar que a lacra da violencia permanece tan vixente como cando se implantou a Lei Integral contra a Violencia de Xénero en 2004.

O carácter "integral", recollido na propia lexislación, ten que ser tal. Cando un asasinato se consuma, non é resultado dun impulso: chega precedido dun longo período de dominación, de control, de violencia psicolóxica e de agresións físicas. Descargar todo o peso da loita contra a violencia machista na vítima e na súa denuncia é inútil, se non vai acompañada por medidas de protección e de apoio, tamén psicolóxico. Vendo como se está a encarreirar a loita contra esta brutalidade, a situación precaria dos servizos que traballan en violencia de xénero, desbordados, con servizos subcontratados e completamente dispares segundo o territorio, fainos concluír que os poderes públicos aínda non entenderon "o contido teórico", as raíces da violencia de xénero; de aí a ineficacia dos recursos operativos.

A superación da violencia machista pasa, ineludiblemente, por atallar a desigualdade histórica entre homes e mulleres, por romper co círculo do patriarcado. Mentres non se aborde cun compromiso real, seguiremos con medidas parciais e ineficaces que non conducirán á fin desta terrible lacra.

Desde o COPG esiximos que se poñan en marcha políticas preventivas e de intervención psicolóxica nas idades máis temperás, para erradicar as desigualdades sobre as que se asenta a violencia contra a muller. As e os profesionais da Psicoloxía podemos contribuír con eficacia á prevención primaria, elaborando protocolos de detección e programas de intervención nos centros educativos e achegando pautas que contribúan a establecer valores de igualdade e a erradicar estereotipos machistas. Non perdamos a oportunidade.